پیشکسوت استقلال که هواداران این تیم او را "اولین سلطان فوتبال ایران" می‌نامند همچنان از صحبت کردن درباره داربی معروف ۶تایی‌ها امتناع می‌کند و می‌گوید از آن بازی دل پری دارد.

علی جباری در پاسخ به این سوال که ارزیابی‌اش از داربی ۸۲ چیست، گفت: من فکر می‌کنم استقلال بیش از هر چیزی به روحیه در این دیدار نیاز دارد. استقلال چیزی از پرسپولیس کمتر ندارد و امیدوارم ظرف امروز و فردا به لحاظ روحی روانی تیم به شرایط خوبش برسد تا بتواند پیروزی را به دست آورد.

وی در پاسخ به این سوال که شیرین‌ترین خاطره‌اش از داربی‌های پایتخت کدام داربی است، گفت: در داربی یازدهم که سال ۵۲ برگزار شد شیرین‌ترین خاطره‌ام از داربی‌ها رقم خورد. در آن بازی همان ابتدای کار یک ضربه ایستگاهی به سود ما اعلام شد و چون من همیشه ضربات ایستگاهی را می‌زدم، پرسپولیسی‌ها فکر کردند که باز این اتفاق رخ می‌دهد و حواسشان به من بود ولی به عادلخانی گفتم، رضا کمی پشت من بایست چون می‌خواهم پرسپولیسی‌ها را فریب دهم و تو توپ را به سمت دروازه بزنی. خلاصه داور که سوت زد، من توپ را نیم متر به سمت عادلخانی فرستادم و او با یک شوت دروازه پرسپولیس را باز کرد و کلیه بازیکنان این تیم سر جایشان ایستاده بودند و کاملا غافلگیر شده بودند.

جباری که ۱۱ بار کاپیتان استقلال در داربی‌ها بوده است، در پاسخ به این سوال که آیا در اولین داربی تاریخ که او هم حضور داشته، حساسیتی وجود داشته است، گفت: به خاطر دارم که در اولین داربی تاریخ، بازی حساس‌تر از الان بود. آن زمان جو بازی‌ها خیلی سنگین‌تر بود و دلیلش هم رقابت ما و با شاهین بود که بعدا منحل شد و به پرسپولیس تبدیل شد. کاپیتان تیم ما در اولین بازی خدا بیامرز کامبیز جمالی بود که اواخر دوران فوتبالش را پشت سر می‌گذاشت.

پیشکسوت استقلال در پاسخ به این سوال که تلخ‌ترین خاطره‌اش از داربی‌ها کدام بازی است، بیان کرد: بگذارید بعدا در این‌باره صحبت کنیم. (بعد از سکوتی طولانی اضافه کرد) چه بگویم؟ ترجیح می‌دهم چیزی نگویم.

جباری درپایان و در پاسخ به این سوال که آیا خاطره تلخش از داربی‌ها، همان ۶تای معروف ست، اظهار کرد: آن بازی را نمی‌توان باور کرد. یک اتفاق نادر بود که هنوز دلم از آن بازی خیلی پر است. بگذریم، بهتر است درباره مسائل دیگر صحبت کنیم.