در تاریخ ورزش ایران سه اسطوره با سه مدال المپیک وجود دارند و کمیل، کیانوش و قاسم دیگر ورزشکارانی هستند که می توانند به این جمع اضافه شوند.

در بین مدال آوران المپیکی ایران ۱۱ قهرمان بیش از یک مدال را در کارنامه خود می بینند. در این میان سه ورزشکار نامدار ایران سه بار در المپیک روی سکو رفتند؛

غلامرضا تختی/یک طلا، دو نقره

اسطوره بدون تکرار ورزش ایران با اینکه در المپیک ها بدشانس بود با این حال اولین ایرانی بود که در المپیک ها سه مداله شد. تختی در ۱۹۵۲ هلسینکی نقره گرفت، در ۱۹۵۶ ملبورن طلایی شد. در آن زمان تختی و نامجو قهرمانان دو مدالی ایران در تاریخ المپیک بودند که تختی در ۱۹۶۰ رم به یک نقره دیگر رسید تا اولین هت تریک در المپیک به نام او ثبت شود. تختی تا مدال چهارم هم تنها یک قدم فاصله داشت که در المپیک ۱۹۶۴ توکیو به چهارمی بسنده کرد. اگر ناداوری و تصمیمات اشتباه مربی گری نبود کارنامه جهان پهلوان پربارتر هم می شد.

محمد نصیری/یک طلا، یک نقره، یک برنز

اولین طلایی وزنه برداری ایران هم سه طلا در کارنامه اش می بیند. این قهرمان سبک وزن کارش را با طلای ۱۹۶۸ مکزیکوسیتی آغاز کرد. در ۱۹۷۲ مونیخ نقره گرفت و در ۱۹۷۶ مونترال به برنز رسید. نصیری هم می توانست چهار مدالی شود اما ایران المپیک ۱۹۸۰ مسکو را تحریم کرد و پرونده مدال های نصیری بسته شد.

هادی ساعی/دو طلا، یک برنز

پرافتخارترین المپیکی ایران یک قهرمان معاصر است. اضافه شدن تکواندو به المپیک ساعی را صاحب دو طلا و یک برنز المپیک کرد. ساعی از نظر مرغوبیت مدال و تعداد از همه بالاتر است. او کارش را با برنز ۲۰۰۰ سیدنی آغاز کرد. در المپیک ۲۰۰۴ آتن و ۲۰۰۸ پکن هم با اقتدار قهرمان شد و با یک کارنامه درخشان با ورزش قهرمانی وداع کرد. خودش معتقد است در سیدنی اسیر ناداوری شد والا سه طلا داشت.

دو مدالی ها

به غیر از سه قهرمان بالا که هر سه طلای المپیک را هم دارند ایران صاحب ۸ ورزشکار با دو مدال المپیک است. گل سر سبد آنها حسین رضا زاده با دو طلای المپیک های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۴ است. رضا زاده در آستانه المپیک پکن از حضور در سومین المپیکش انصراف داد. رضا زاده اولین ایرانی بود که در المپیک دو طلایی شد. به مرحوم محمود نامجو هم اشاره شد که در المپیک های ۱۹۵۶ ملبورن و ۱۹۶۰ رم به دو مدال طلا و نقره دست پیدا کرد. سایر دو مدالی های عبارتند از؛

رسول خادم، کشتی( طلای ۱۹۹۶ آتلانتا، برنز ۱۹۹۲ بارسلونا)

امیررضا خادم، کشتی (برنز۱۹۹۶ آتلانتا، برنز ۱۹۹۲ بارسلونا)

کمیل قاسمی، کشتی( برنز ۲۰۱۲ لندن، نقره ۲۰۱۶ ریودوژانیرو)

کیانوش رستمی، وزنه برداری( طلای ۲۰۱۶ ریودوژانیرو، برنز ۲۰۱۲ لندن- به زودی رسما نقره می شود)

قاسم رضایی، کشتی( طلای ۲۰۱۲ لندن، برنز ۲۰۱۶ ریودوژانیرو)

عسکری محمدیان، کشتی( نقره ۱۹۸۸ سئول، نقره ۱۹۹۲ بارسلونا)

اکثر این دو مدالی ها در زمان خودشان دست به کارهای بزرگی زدند. عسکری محمدیان اولین مدال آور بعد انقلاب بود و رسوال خادم اولین طلایی بعد از انقلاب اسلامی.

هت تریک در توکیو

در المپیک ۲۰۱۶ سه تن از هشت مدال آور ایران موفق شدند به دومین مدال المپیکی خود برسند. آیا این سه می توانند به فکر هت تریک در ۲۰۲۰ باشند؟

کیانوش رستمی

در بین دو مداله های ایران رستمی نزدیک ترین ورزشکار به مدال سوم است. او گفته هدفش قهرمانی در توکیو است. از طرفی کیانوش تنها ۲۵ سال دارد و فکر کردن به المپیک سوم و حتی چهارم رویاپردازی نیست. اگر کیانوش در المپیک ۲۰۲۰ توکیو طلا بگیرد و مدال برنز المپیک لندنش هم رسما به نقره تبدیل شود( به دلیل دوپینگ ورزشکار دوم) او عنوان پرافتخارترین المپیکی را از دست هادی ساعی خارج می کند.

قاسم رضایی

قاسم هم اکنون پرافتخارترین فرنگی کار است با برنز ریو و طلای لندن. خودش گفته قصد خداحافظی ندارد اما اگر در نظر بگیریم که او در توکیو ۳۵ سال خواهد داشت کار سختی خواهد داشت.

کمیل قاسمی

تنها سنگین وزن دو مدالی ایران در تاریخ المپیک یک نقره و یک برنز در کارنامه خود دارد. کمیل ۳۰ ثانیه گفته که استراحت می کند و با قدرت برمی گردد. کمیل در توکیو ۳۲ ساله خواهد بود شاید از نظر سنی مشکلی نداشته باشد اما با توجه به فشار رقابت در سنگین وزن اگر دوباره به مدال برسد شاهکار کرده است.

هت تریک در ۲۰۲۴

چندین مدال آور ایران هم می توانند به فکر سومین مدال المپیکی شان در المپیک ۲۰۲۴ باشند. کیمیا علیزاده و حسن یزدانی جوانانی اند که حداقل یک دهه دیگر فرصت دارند. حسن رحیمی هم می تواند به آینده امیدوار باشد. بهداد سلیمی را هم نباید فراموش کرد. او می تواند حق خود را از المپیک بگیرد.