باخت به تراکتورسازی دوباره علیرضا منصوریان را به همان فضای اول فصل پرتاب کرد

باخت به تراکتورسازی دوباره علیرضا منصوریان را به همان فضای اول فصل پرتاب کرد؛ با این تفاوت که حالا یک فاصله 11امتیازی هم بین سرخابی‌ها به وجود آمده که نه به راحتی قابل جبران است و نه می‌توان تحملش کرد. حالا انتقادها از علیمنصور بالا گرفته و آشکار و نهان در مورد احتمال برکناری او بحث می‌شود. هرچند به نظر می‌رسد بازی حساس حذفی با نفت تهران در روز پایانی آذرماه، باعث خواهد شد استقلالی‌ها فعلا دندان روی جگر بگذارند. در مورد لیگ برتر اما، چه منصوریان بماند و چه برود، به نظر می‌رسد کار رقابت حتی به قصد کسب سهمیه هم برای استقلالی‌ها حسابی سخت شده؛ چه اینکه نگاهی به شرایط کار در دور برگشت، نشان می‌دهد که یک نیم‌فصل دوم وحشتناک برای استقلال در راه است.

استقلال در نیم‌فصل اول از همه ظرفیت‌های قرعه آسان برخوردار بود، اما نتوانست به خوبی از آن استفاده کند. این تیم روز پنجشنبه در تهران با پدیده بازی می‌کند و بعد از آن برای برگزاری آخرین بازی فصل مقابل سپاهان به اصفهان می‌رود. استقلال در نیم‌فصل اول پنج بار برنامه بازی در خارج از تهران داشت؛ دو بار به اهواز رفت تا با استقلال خوزستان و فولاد دیدار کند، در قم برابر صبا ایستاد، در مشهد با سیاه‌جامگان پیکار کرد و حالا هم به اصفهان می‌رود تا رودرروی سپاهان بایستد. به این ترتیب این تیم در نیم‌فصل دوم باید شش بار مسافر شهرستان باشد و بازی‌های سختی برابر ذوب‌آهن، تراکتورسازی، پدیده، گسترش‌فولاد و حتی نفت آبادان و ماشین‌سازی برگزار کند. به علاوه استقلال در دور برگشت باید میهمان خیلی از تیم‌های مدعی و بالای جدولی باشد. غیر از تراکتور و ذوب، حتی بازی با نفت تهران هم در ورزشگاهی غیر از آزادی برگزار می‌شود. همچنین استقلال جزو تیم‌هایی بود که در نیم‌فصل اول دو بازی پشت سر هم خانگی داشت، در دور برگشت اما این تیم باید دو بازی متوالی بیرون از خانه را برابر تراکتور و پدیده برگزار کند. به علاوه استقلال در دور رفت، قبل و بعد از بازی با پرسپولیس میزبان بود و سه بازی متوالی را در ورزشگاه آزادی برگزار کرد، اما در دور برگشت قبل از داربی باید در تبریز با ماشین بازی کند و بعد از داربی در اصفهان به مصاف ذوب‌آهن برود!