جلسات استماع سنای آمریکا درباره توافق هسته ای ایران نشان داد که حزب جمهوری خواه شایستگی اداره کشور را ندارد.

نشریه اسلیت در مقاله ای به قلم ویلیام سالتان نوشت: جلسات استماع سنای آمریکا درباره توافق هسته ای ایران نشان داد که حزب جمهوری خواه شایستگی اداره کشور را ندارد.

به گزارش مونیتورینگ خبرگزاری صدا و سیما، این نشریه افزود: اگر جمهوری خواهان سال آینده وارد کاخ سفید شوند ، به طور کامل کنترل دولت فدرال را به دست خواهند گرفت. بسیاری از آنها که داوطلب نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری اند یا تلاش می کنند وارد حلقه رهبری کنگره شوند ، سعی می کنند توافق هسته ای با ایران را لغو کنند. فرصت خوبی است تا آنها نشان دهند آمادگی پذیرش مسئولیت های امنیت ملی و سیاست خارجی را دارند اما دقیقاً خلاف این اتفاق افتاده است. در چند روز گذشته ، جلسات استماع کنگره درباره توافق هسته ای به صحنه نمایش نادرستی ها ، نقص ها و ناتوانی ها در حل و فصل چالش های این جهان چند قطبی تبدیل شده است.
نویسنده مقاله می افزاید: وقتی جلسات شروع شد ، من قصد داشتم درباره گزارش وزیر خارجه و وزیر انرژی مطلب بنویسم اما هرچه بیشتر دقت کردم ، بیشتر به این نتیجه رسیدم که خطر از ناحیه توافق یا طرفداران دولتی آن نیست بلکه از جانب بازجویانی است که تلاش می کنند جان کری و مونیز را به چالش بکشانند: سناتورهای جمهوری خواه و نمایندگانی که پیشنهاد جایگزین نداشتند. آنها خلاف آنچه را که گزارش شد ، منتقل کردند، اسناد و مدارک را رد کردند و سخن های تند و سوزنده ای جایگزین تحلیل کردند. ظاهراً آنها از این که باید با یک کشور دیگر مذاکره و همکاری کنند ، خیلی ناراحتند. من از این جلسات ناامید خارج شدم چرا که حزب جمهوری خواه به نظر آمادگی اداره کشور را ندارد.
نویسنده در ادامه برخی نکات کلیدی جلسات استماع را ذکر کرده و نوشته است: کری در هر سه جلسه خود در کنگره توضیح داد که بازرسی ها و اقدامات راستی آ‍زمایی در توافق هسته ای به منظور رفع نقص هایی طراحی شده است که به شکست در توافق هسته ای کره شمالی منجر شد. کری بخش اعظم وقت خود را به تشریح این تفاوت ها اختصاص داد اما هیچ تاثیری ایجاد نشد. وقتی هفته بعد از آن ، جلسه دیگری برگزار شد ، سناتور مک کین توافق ایران را اینطور رد کرد:« توافق کره شمالی چه نتیجه ای برای شما داشت؟»
جمهوری خواهان در دلیل آوردن برای رد توافق با ایران به انتقادات اسرائیل اشاره می کنند. اما به نظر می رسد آنها بیشتر به لفاظی های سیاستمداران اسرائیلی علاقه دارند تا قضاوت کارشناسان امنیتی اسرائیل. کری در جلسه بیست و سوم ژوئیه از مقاله ای نقل قول کرد که سران سابق دو دستگاه اطلاعاتی اسرائیل از توافق حمایت کرده اند. اما جمهوری خواهان قبول نکردند.
کری و مونیز همچنین بارها توضیح دادند که آژانس بین المللی انرژی اتمی به طور علنی موضوع همکاری های یک کشور را ارزیابی می کند اما برخی جزئیات درباره ساز و کار بازرسی ها محرمانه باقی می ماند. آژانس درباره نحوه کار خود به دولت ها توضیح می دهد اما اسناد لجستیکی را فاش نمی کند. اما جمهوری خواهان فکر می کنند دولت اوباما در این خصوص با ایران و آژانس تبانی کرده است.
همچنین در جلسه بیست و سوم ژوئیه سنا ، سناتور ران جانسون از مونیز درباره گزارش کمیسیون در سال 2008 درباره پالس های الکترومغناطیسی سؤال کرد که در چاشنی های انفجاری کاربرد دارند و می توانند شبکه برق آمریکا را به خطر اندازد . مونیز که در گذشته رئیس دانشکده فیزیک در دانشگاه ام آی تی بوده و در حوزه علوم هسته ای کار کرده است ، به جانسون گفت که خبری از این گزارش ندارد اما این که « اگر شما به گزارش انرژی ما که ماه آوریل منتشر شد ، ‌نگاهی بیندازید ، می بینید که پالس های الکترومغناطیسی فقط برای مبدل ها (ترانسفورمرها) خطر دارند و ما تلاش می کنیم این مشکل را حل کنیم. »
سناتور تد کروز در جلسه روز چهارشنبه گذشته از این گفت و شنود بین مونیز و جانسون استفاده کرد تا مونیز را یک احمق جلوه دهد.
در پایان این مقاله آمده است: آزار دهنده ترین بخش این گفت و شنودها ،‌نفرت کروز نیست بلکه اعتماد به نفس و اطمینان او به غفلت هایش است. کروز حتی بخش کوچکی از معلومات مونیز درباره پالس های الکترومغناطیسی را ندارد. او به این فرق خود با مونیز آگاه نیست و البته برایش مهم هم نیست. او حتی به خود زحمت نداده است متن کامل گفته های مونیز را بخواند از این رو وقتی جواب های پیچیده علمی به سؤالات ساده و سیاسی خود دریافت می کند ، آن را رد می کند. آیا یک انسان متفکر بعد از خواندن این گفت و شنودها احساس می کند که کروز می تواند رئیس جمهور باشد؟