حجاریان می گوید: دو کار می‌توان کرد؛ یکی اینکه پارلمان در سایه و دوم به مرور کل ایران تبدیل به یک حوزه انتخابی شود...

سعید حجاریان همزمان با مرحله دوم انتخابات با روزنامه اعتماد گفت‌وگوی انجام داد است. او در مورد انتخابات و مدل سیاست ورزی ایران در پارلمان بر نکاتی از جمله پارلمان در سایه بار دیگر تاکید کرده است. به اعتقاد او میان عارف و لاریجانی رقابتی وجود ندارد.

بخش‌های مهم این مصاحبه را به انتخاب مثلث آنلاین می‌خوانید:

● در واقع پست‌ها در نظام ارزان شده است و هر کسی هم می‌خواهد نماینده مجلس شود؛ به قول عرب‌ها مناصب رخیص شده‌اند.

● اینگونه نیست که اصلاح‌طلبان کل انتخابات را برده باشند اما فی الواقع وزن ما در مجلس بالاست. در واقع اصلاح‌طلبان نتوانستند افرادی را که واقعا مدنظرشان است راهی مجلس کنند و آنچه در انتخابات اخیر از سوی اصلاح‌طلبان راهی مجلس شده باقیمانده کاندیداهایی بودند که ثبت‌نام کردند و توانستند از مرحله تایید صلاحیت‌ها بگذرند و لیستی که بسته شد و رای آورد نه تیم اول و نه تیم دوم و حتی تیم سوم اصلاح‌طلبان هم نبود.

● اگر قرار باشد جناح رقیب در همه انتخابات‌ها بازنده باشند دیگر انتخابات برای‌شان چه مفهومی خواهد داشت؟ وقتی ببینند انتخابات برای‌شان سودمند نیست ممکن است به طور کلی در نهاد انتخابات تشکیک کنند و آن را هدف قرار دهند.

● ما در این انتخابات بیشتر با تقسیم‌بندی برجامیان و نابرجامیان رو به رو بودیم تا اصلاح‌طلبان و اصولگرایان. با چنین دسته‌بندی عقلای اصولگرا به اصلاح‌طلبان گرایش پیدا کردند و نابرجامیان ضعیف شدند. شاکله لیست اصولگرایان در تهران نابرجامی بود.

● معتقدم دو کار می‌توان کرد؛ یکی اینکه پارلمان در سایه در احزاب داشته باشیم و دوم اینکه به مرور کل ایران تبدیل به یک حوزه انتخابی شود... در چنین شرایطی همه مردم در مجلس نماینده خواهند داشت و بخشی از جامعه که نتوانسته اکثریت آرا را کسب کند حذف نخواهد شد. در واقع همه گرایش‌ها به اندازه وزن‌شان در جامعه کرسی کسب خواهند کرد.

● حرف من این است که ما بیشتر از تعداد نمایندگان باید به کیفیت مجلس توجه کنیم. اصلا نیاز نیست مجلس یک ساختمان بسیار بزرگ و با تعداد زیادی نماینده باشد. با تعداد کمی نماینده اما با کیفیت بالا می‌توان حتی نتایج بهتری هم کسب کرد.

● مکمل حرف من پارلمان در سایه است. پارلمان در سایه همان حزب است یا ائتلافی است که مکمل پارلمان است. ما در هیچ کجای دنیای مدرن پارلمان بدون حزب نداریم و تنها ایران است که پارلمان دارد بدون حزب.

● در این سیستم [پیشنهادی من] اصلا فرد مهم نیست. برنامه است که حرف اول را می‌زند. در واقع یک ائتلاف یا یک حزب برنامه‌های خود را به گوش مردم می‌رساند. مهم نیست که این برنامه‌ها با کدام چهره‌ها محقق شود، مهم این است که محقق شود. وقتی برنامه‌ها محور تبلیغات شود نه افراد، کم‌کم مردم به این سمت می‌روند که احزاب و گروه‌ها را پاسخگو کنند و بعد از چهار سال به آنها بگویند برنامه‌هایی که وعده داده بودید چه شد؟

● اصولگرایان چاره‌ای ندارند. یا باید قید انتخابات را بزنند یا اینکه تن به چنین طرح‌هایی بدهند که اتفاقا برای‌شان مفید خواهد بود و تحت هر شرایطی در قدرت سهیم خواهند بود.

● وجود چنین سیستمی می‌تواند رییس‌جمهور را منضبط‌تر کند زیرا در این صورت رییس‌جمهور ناظر قوی دارد.

● نبود حزب و سیستم حزبی صدمات زیادی به کشور زده و هزینه‌های زیادی را بر کشور تحمیل کرده است.

● من معتقدم مجلس آینده دو فراکسیون خواهد داشت، برجامیان و نابرجامیان. بحث در مورد ریاست عارف و لاریجانی بحث در مورد دو نفر است که هر دو در داخل یک فراکسیون قرار دارند و هر دو آنها داخلی فراکسیون برجامیان محسوب می‌شوند. بنابراین این مساله نمی‌تواند تبدیل به یک رقابت شود و با یک گفت‌وگو حل و فصل می‌شود.