تصور می‌کنم توجه به تاکید رهبر معظم انقلاب بر موضوع انقلابی‌گری و دفاع از حفظ این روحیه، از چند بُعد حائز‌اهمیت است؛ اول اینکه ایشان مقداری احساس خطر می‌کنند که شاید ما داریم از ارزش‌های اولیه انقلاب به تدریج فاصله می‌گیریم. مسئولان و به تبع آن بخش‌هایی از مردم چنین رویه‌ای را نشان می‌دهند بنابراین حضرت آقا دارند انذار می‌دهند. یکی از خصوصیات حضرت امام‌‌(ره) علاوه بر فقیه بودن، عارف بودن و سیاستمدار بودن و انقلابی بودن بود. یکی از شاخص‌های انقلابی بودن نیز آمادگی مبارزه دائمی ‌با دشمنان اسلام و نظام جمهوری اسلامی است که همواره در طول دوران پس از انقلاب و حتی قبل از انقلاب، قدرت و آمادگی مبارزه با استکبار جهانی و در راسش آمریکا اهمیت داشته است. شاید رهبر معظم انقلاب احساس می‌کنند که بالاخص پس از مراودات و مذاکراتی که بود این خصوصیت انقلابی‌گری به معنای استکبارستیزی تضعیف می‌شود بنابراین این نکته را هشدار می‌دهند. یک بُعد دیگر که ایشان احساس خطر می‌کنند مساله تقابل با انقلابیون است. یعنی آرام آرام دارد یک فضایی به وجود می‌آید و در این فضا کسانی که حاملان ارزش‌های انقلاب و تفکر انقلابی، استکبارستیزی و گرایش به خدمت‌رسانی و توجه به طبقات مستضعف مردم و آماده برای مبارزه دائمی ‌در ابعاد مختلف اعم از مبارزات زبانی تا مبارزات میدانی با استکبار و دشمنان انقلاب هستند به حاشیه رانده می‌شوند و توجه کمتری در جامعه بالاخص از سوی متولیان امر به این افراد می‌شود. در واقع بعضا با اسامی ‌و انگ‌های مختلف با این افراد در جامعه برخورد می‌شود. اگرچه این افراد شاید اشتباهاتی هم داشته باشند مثل همه که اشتباهاتی دارند ولی به نوعی دارد فرهنگ سازی می‌شود که مدافعان اصلی نظام و انقلاب دارند مورد تحقیر واقع می‌شوند. شاید به این دو دلیل است که مقام معظم رهبری، انقلابی بودن امام‌(ره) را یادآور می‌شوند و بر مساله حفظ این خصوصیت در نظام و استمرار روحیه انقلابی بودن در جامعه تاکید دارند. دو هشدار هم رهبر انقلاب درباره پاسداری از روحیه انقلابی‌گری دادند. کسانی که انقلابی هستند یا حداقل انگیزه دفاع از نظام و انقلاب را دارند، اینها مدافعان انقلاب و ارزش‌های نظام محسوب می‌شوند. البته چنین کسانی اشتباهاتی هم مرتکب می‌شوند و ارتکاب آن اشتباهات از طرف آنها دوچندان قباحت دارد. بلا تشبیه در آیات قرآن آمده است «زنان پیامبر اکرم (ص) به خاطر نسبتی که با ایشان داشتند اعمال حسنه و گناهان‌شان دو‌برابر حساب می‌شود.» کسانی که طرفدار نظام و ارزش‌های انقلاب هستند باید بسیار دقت کنند با بصیرت و توجه بسیار زیاد به مسائل و موضوعات اولویت‌دار کشور بنگرند تا حتی‌الامکان مرتکب اشتباه نشوند. از آن طرف ما شاهد هستیم جریان‌هایی در کشورند که بزرگترین کوتاهی‌ها و زشتی‌های کار افراد متمایل به غرب، جریان‌های سکولار و روشنفکران را می‌بینند اما سکوت می‌کنند، در مقابل کوچکترین رفتار ناصحیح از سوی کسانی که مدافع ارزش‌های انقلاب هستند را نه تنها برنمی‌تابند بلکه به‌شدت آن را بزرگنمایی می‌کنند. ما در سطح مطبوعات و نشریات هم این موضوع را زیاد داریم که کاملا انسان حس می‌کند، رفتارشان به شکل تذکر به فردی که مرتکب اشتباه شده نیست بلکه اینها با ارزش‌های انقلاب و نظام مشکل دارند. مشکل اصلی‌شان این است. والا ما قبول داریم کسی که اشتباه می‌کند به‌خصوص کسانی که مدافع ارزش‌ها و آرمان‌های نظام و انقلاب هستند در صورت ارتکاب اشتباه باید تذکر شدیدتری بگیرند اما الان این مساله نیست بلکه مساله آن است که وقتی جماعتی کمی اشتباه می‌کنند طوری با آنها برخورد و اشتباه‌شان بزرگنمایی می‌شود که گویا تمام کسانی که به انقلاب، نظام و ولایت فقیه دلبسته هستند، دارند یک جنایت بزرگ مرتکب می‌شوند. آنهایی که چنین رفتاری با انقلابیون انجام می‌دهند در واقع با ارزش‌های انقلاب مشکل دارند. اخیرا رهبری معظم درباره به هم زدن تجمعات و مراسم‌ها تذکر دادند، متأسفانه بعد از تذکر ایشان نیز شاهد چنین موردهایی بودیم، مشاهده چنین رفتارهایی آن هم بعد از تذکرات رهبری یواش یواش این احساس را به وجود می‌آورد که تعمدی در پس پرده است تا کسانی که معتقد به نظام هستند در معرض تخریب قرار بگیرند یعنی شاید دست‌هایی وجود دارد که از یک طرف عده‌ای را تحریک می‌کنند و از آن طرف کسانی را می‌گذارند تا اقدامات خطای صورت گرفته را مورد حمله و هجمه قرار دهند. به هر حال باید خیلی مراقب بود تا کسانی که اعتقاد به ارزش‌های نظام دارند، حرمت‌شان حفظ شود چون حرمت اینها حرمت انقلاب است. از آن طرف باید خیلی به این افراد هشدار داد حرکات و رفتار و منش‌هایی نداشته باشند که دستاویز کسانی شود که می‌خواهند به ارزش‌های انقلاب و نظام حمله کنند.رسانه ملی در حوزه الگوسازی برای انقلابی‌گری خیلی می‌تواند موثر باشد چون رسانه ملی نقش بسیار مهمی‌ در تاثیرگذاری بر افکار عمومی مردم دارد و اگر بتواند انقلابی‌گری را به نوعی درست تبلیغ و تبیین کند بسیار موثر خواهد بود. واقعیت آن است که انقلابی‌گری پرخاشگری نیست، انقلابی‌گری الزاما کلفت کردن رگ‌های گردن نیست، انقلابی‌گری فحاشی کردن و به هم زدن بعضی از مجالس و محافل و سخنرانی‌ها نیست. حتی انقلابی‌گری در بسیاری مواقع سکوت است، در بعضی موارد تحمل است. سیره حضرت امام این را نشان می‌دهد که انقلابی‌تر از ایشان نداشتیم. در موارد متعددی ایشان درباره موضوعات مختلف سکوت داشتند و در یک زمان خاصی پرخاش می‌کردند. انقلابی‌گری همواره فریاد زدن نیست، گاهی سکوت، گاهی تحمل، گاهی صبر و گاهی فریاد است. مجموع همه این رفتارها اگر تبیین شود یا بعضی افراد موجه از قشر انقلابیون را در صدا و سیما بیاورند و آنها سیره مرحوم امام را در این زمینه تبیین کنند بسیار مفید است. امام (ره) سالیان سال موضوعاتی را تحمل می‌کردند و در زمان خودش می‌فرمودند: «من در این موضوع نگاه و دیدگاهم این بود اما به خاطر مصالحی سکوت کردم.» کسی که انقلابی است شاید لازم باشد برای یک مصلحت بزرگتری سکوت کند یعنی همیشه الزام نیست که فریاد بکشد.