«ریول مارک گرشت» از مأموران سابق سیا در یادداشتی در نشریه محافظه‌کار «ویکلی استاندارد»، نوشت:

در گذشته زمانی که سیا یک نفوذی در صنایع ارتباطی شوروی داشت که هرآنچه که این کشور ممکن بود منتشر کند را در اختیار ایالات متحده قرار می‌داد، سیا ارزش تخصیص بودجه را داشت، حتی اگر تنها کارش حفظ این نفوذی پشت خطوط دشمن بود.

پومپئو (گزینه ترامپ برای ریاست سیا) که از منتقدان سرسخت توافق هسته‌ای بود، شاید بخواهد ببیند که شبکه گزارش‌دهی سیا در جمهوری اسلامی تا چه حد گسترده است.

رئیس‌جمهور ترامپ اگر بخواهد برنامه موشکی و اقدامات شرورانه ایران را متوقف کند، قطعا از داشتن یک سازمان سیا که قادر به ایجاد شبکه‌ای از نفوذی‌ها در داخل جمهوری اسلامی و اراضی تحت کنترل ایران و دوستان ایران در خاورمیانه باشد، منتفع خواهد شد.

رئیس جدید سیا که از قید و بند حفظ برجام رها باشد، تلاش خواهد کرد تا بداند که آیا سیا نفوذی‌های ارزشمندی داخل این کشور (ایران)، یعنی درون روحانیت، سپاه، بسیج، نظامیان، جامعه اقتصادی، صنایع نفتی و برنامه هسته‌ای دارد یا نه.

به نظر می‌رسد که در جمهوری اسلامی دستکم هر ده سال یک اتفاق غیرمنتظره، مانند آنچه در سال ۲۰۰۹ (۱۳۸۸) رخ داد، اتفاق بیافتد. اگر رئیس سیا کمتر نسبت به بروز «سوء تفاهم» در روابط ایران و آمریکا دغدغه داشته و از سابقه روابط واشنگتن و شاه احساس عذاب وجدان نداشته باشد، احتمالا بخواهد برای چنین روزی آمادگی داشته باشد.

پومپئو فردی است که اطلاعات کاملی در مورد ایران دارد و این کشور را دشمن مصص و آمریکا می‌داند و نیازی نیست که برای توجیه کردن وی در مورد ابتدائیات برای او وقت صرف شود.