کری گفت من مطمئن نیستم. فرانسه فکر می کند که این توافق خوبی است.

گولدبرگ خبرنگار نشریه آتلانتیک از جان کری وزیر خارجه آمریکا درباره توافقنامه هسته ای ایران پرسید از نظر سیاسی چه طور؟

کری گفت از نظر سیاسی. جار و جنجال خواهند کرد که «ایران می خواهد به بمب دست پیدا کند، پس بهتر است همین حالا آنها را بمباران کنید تا جلوی آنها را بگیرید.» این مسئله اجتناب ناپذیر است. در آن صورت کار به مقابله به مثل خواهد کشید. حتی سیا و ژنرال دمپسی و اشتون کارتر هم در جلسه استماع گفتند ایران پاسخ خواهد داد. در آن صورت چه تعداد از راکتهای ایران روی تنگه ها فرو خواهد ریخت. آیا تنگه هرمز بسته خواهد شد. آیا نیروهای ما در افغانستان هدف حمله قرار خواهند گرفت. آیا دیگر پایگاهها در منطقه که فعال نیستند درگیر خواهند شد، چه می شود؟
گولدبرگ گفت شما می گویید که در نتیجه نبود توافقنامه ، ایران از نظر رویارویی در مناطق مختلف خاورمیانه برتریهای زیادی خواهد داشت.
کری گفت البته برتری نهایی از آن ماست. همانطور که لیندزی گراهام هم گفت چه کسی برنده خواهد بود ؟ ، خوب همه این را می دانیم. اما می دانید که اگر بتوانیم ، می خواهیم چنین اتفاقی نیفتد. تازه در آن صورت اگر بخواهیم اقدام نظامی انجام دهیم، از حمایت سازمان ملل متحد برخوردار نخواهیم بود، قانون بین المللی از ما حمایت نخواهد کرد، متحدان ما از ما حمایت نخواهند کرد، علت این است که ما به آنها پشت کرده ایم.
گولدبرگ گفت فرانسه با ما خواهد بود.
کری گفت من مطمئن نیستم. فرانسه فکر می کند که این توافق خوبی است.
گولدبرگ گفت خوب ...
کری گفت بگذارید دقیقتر بگویم. نگاه کنید، من صد بار این مسئله را توضیح داده ام. من به شما می گویم که این توافقنامه به نفع اسرائیل و امنیت اسرائیل است. من معتقدم صرف نه گفتن به این توافقنامه بی ملاحظگی است.
گولدبرگ گفت پس چرا فکر می کنید که نمی توانید اکثریت اسرائیلیها را ، یا اکثریت جامعه سازمان یافته یهودی را متقاعد کنید؟
کری گفت زیرا سطح عظیمی از ترس و بی اعتمادی وجود دارد و ذاتا این حس و باور وجود دارد که با توجه به دستاوردها و خودداریهای ایران در گذشته ، آنها دوباره برخی کارها را انجام نخواهند داد. این احساسی غریزی و ذاتی است. این باوری احساساتی است و البته من آن را درک می کنم و درباره آن نیز بسیار حساس هستم. من با شماری از دوستان اسرائیلی خود نشسته و درباره این توافقنامه جز به جز صحبت کرده ایم. آنها اذعان می کنند که بله، حق با شماست، نمی توان در بیست و چهار روز مواد را پاک کرد و از بین برد.
گولبرگ گفت اگر شما مهمات سنگر شکن را به اسرائیل منتقل کنید چه خواهد شد؟
کری گفت من نمی دانم چه گامهایی برداشته خواهد شد یا چه کارهایی انجام نخواهد شد.
گولدبرگ گفت در هر حال اوضاع همین طور پیش می رود ، احتمالا باید فرض را بر این بگیریم ....
کری گفت مطمئنا گزینه هایی وجود دارد که چگونه می توانیم توان بازدارندگی اسرائیل را تقویت کنیم یا کارهایی از این قبیل انجام دهیم. همه این کارها روی میز وجود دارد، اما می خواهم این نکته را بگویم ، شما می توانید بازرسیها را توضیح دهید، شما می توانید فلان کارها را توضیح دهید و آنها خواهند گفت « خوب، آنها می توانند فلان کار را بکنند ، آنها نمی توانند فلان کار را بکنند، شما پاسخ آن را دادید ، اما من اعتمادی به این آدمها ندارم.»
گولدبرگ گفت آیا این نگرانی ناشی از دغدغه درباره هولوکاست است؟
کری گفت به نظر من مردم ملاحظه ای عمیق و مشروع در این خصوص دارند و فکر می کنم این مسئله در نظر بسیاری از مردم درباره توافقنامه غالب است و البته نتانیاهو نیز حق دارد این طور فکر کند ، اساسا ، او معتقد است نمی توان با آنها معامله کرد، اما مسئله این است که او هیچ گزینه ای پیش روی ما نمی گذارد که چگونه می توان از این برنامه خلاص شد. ما در شرایط خطرناکی قرار داشتیم. زمان گریز هسته ای ایران دو ماه بود، ایران به اندازه ساخت ده تا یازده بمب ماده شکافت پذیر داشت ، آنها تقریبا به آن نزدیک بودند، ما جلوی آن را گرفتیم.
گولدبرگ گفت خوب، او ...
کری گفت خوب، شما این فرضیه را دارید، این فرضیه وجود دارد که رئیس جمهور اوباما، به عنوان آخرین گزینه، و نه به عنوان اولین گزینه، آن را روی میز دارد. و تفاوت در همین است. ما گزینه نظامی را از روی میز برنداشته ایم. شاید اگر ایران به تعهدات خود عمل نکند، این کاری است که در نهایت مجبور به انجام آن خواهید شد. اما همه باور دارند که حفظ وحدت میان این شش کشور ، حفظ حمایت قانون بین المللی از خودتان ، حفظ این گزینه و امکان عملی شدن آن را فراهم کردن، راهی بسیار پیچیده است و نیاز به هوشمندی زیادی دارد و چیزی نیست که بتوان با عجله انجام داد تنها به این علت که امروز به آنها اعتماد ندارید.
گولدبرگ گفت درباره موضوع نهایی ، نقشه راه ، آیا فکر می کنید بتوانید در مدت باقی مانده از دوران خدمت خود، روند صلح اسرائیلی و فلسطینی را جلو ببرید؟
کری گفت نظری ندارم. فعلا نمی توان نظر داد.
گولدبرگ گفت فکر می کنید فرانسه در شورای امنیت سازمان ملل متحد کاری بکند؟
کری گفت این مسئله بستگی به این دارد که ما و دیگران چه کار کنیم. اگر آنها ببینند که ما تلاشی منطقی و قابل قبول داریم یا اتفاقی منطقی و قابل قبول می افتد ، فکر نمی کنم این کار را بکنند، اگر اتفاقی نیفتد ، مردم می خواهند خلا را پر کنند.
گولدبرگ گفت آیا نمی خواهید شروط و پارامترهایی را برای هر دو طرف تعیین کنید؟
کری گفت خوب، زمان مناسب، همه چیز است. فعلا وقت آن نرسیده است. البته نه من و نه رئیس جمهور چاره ای ندارند که یک وقتی این کار را انجام دهند. به نظر من تا آن زمان گامهای زیادی است که باید برداشته شود. یکی از آنها که امیدوارم در رابطه با نتانیاهو انجام دهیم این است که مجموعه ای از کارها را مشخص کنیم که فکر می کنیم برای اعتمادسازی می تواند انجام دهد و شرایط فعلی را تغییر دهد و احتمالا می تواند امکان مذاکرات را فراهم کد. به نظر من این اولین گام باید باشد. ما مجموعه ای از پیشنهادها را داریم. آنها نیز فکرهایی دارند. فلسطینیان می خواهند این اتفاق بیفتد. آنها هم فکر خود را دارند. به نظر من این کار می تواند راهی برای ایجاد امکان تازه باشد. البته این بحث جداگانه ای است که باید درباره آن مفصل صحبت کرد.
گولدبرگ گفت من می دانم شما نمی خواهید خیلی وارد این مقوله شوید. آیا به نظر شما این توافقنامه می تواند توازن تازه ای در خاورمیانه ایجاد کند. به عبارت دیگر ، آیا با این توافقنامه چرخه ای تازه شروع خواهد شد. اگر درباره آیت الله (خامنه ای) حق با شما باشد و واکنش او را درباره خودداری کنگره از تایید توافقنامه هسته ای درست پیش بینی کرده باشد، در آن صورت دیگر کار ظریف و روحانی نیز تمام است.
کری گفت بله، همین طور است. آنها به مشکل خواهند خورد. آنها به دردسری جدی می افتند.
گولدبرگ گفت اگر این توافقنامه اجرا شود، آیا فکر می کنید میانه روها در ایران تقویت خواهند شد و در نتیجه زمینه های جدیدی از ....
کری گفت من هیچ وقتی را صرف این نکرده ام که کارهایی را که انجام داده ایم اساس آن را روی مسائلی غیر از خلاصی از تسلیحات اتمی گذاشته باشیم. اگر این اتفاق بیفتد، روشن است که ما آماده ایم ببینیم آنها چه کار خواهند کرد یا دوست دارند چه کار بکنند اما اصلا به این مسائل تکیه نکرده ایم. ما اصلا این مسائل را در تفکرمان نگنجانده ایم. تفکر ما این است که باید از دستیابی آنها به سلاح اتمی جلوگیری کنیم. ما در شرایط خطرناکی قرار داشتیم. ما دو ماه گریز هسته ای داشتیم. ایران برای ساخت ده یا یازده بمب ماده شکافت پذیر داشت. اراک در مسیر تکمیل شدن قرار داشت که در صورت تکمیل شدن پولوتونیوم لازم برای ساخت دو بمب را در سال تولید می کرد. آنها تقریبا در آن مرحله قرار داشتند. ما آن را متوقف کردیم. مردم فراموش کرده اند که ما دو سال این توافقنامه را در دست داشتیم و آنها هر کاری که گفته بودند انجام می دهند، انجام دادند. ما در این خصوص بسیار منضبط و اصولمند حرکت کردیم، و اصلا از مسیر اصلی منحرف نشدیم و اصلا آن را با مسائل دیگر که می توانست مسیر را تغییر دهد، گره نزدیم . ما از سال هزار و نهصد و هفتاد و نه با یکدیگر گفتگو نکرده بودیم. البته میان کراکر سفیر وقت ما با آنها گفتگو انجام شده بود. اما اساسا ما در گفتگویی در سطح بالا آن طور که من با آنها گفتگو کردم، نداشتیم. ما در گفتگوهای هسته ای خیلی منضبط و اصولمند بودیم، ما باید مسئله تسلیحات هسته ای را از سر راه برداریم، باید ظرفیت سازی کنیم و ببینیم می توانیم درباره مسائل دیگر نیز تعامل داشته باشیم. به ویژه ظریف در دو هفته آخر به من گفت «اگر این قضیه را فیصله دهیم ، من این اختیار و قدرت را پیدا می کنم که درباره مسائل منطقه ای نیز با شما صحبت کنم.» البته من هنوز این کار را نکرده ام ، اما مسیر برای این کار باز است، او همین تازگیها در کویت و قطر بود و همین طور به جاهای دیگر می رود. آنها فعال هستند و گفتگو می کنند. در هر حال که چیز در دست کنگره است. اگر کنگره نه بگوید، مسیر گفتگوها را خواهد بست و همه چیز را متوقف خواهد کرد و به عقب خواهد برگرداند و کلید مجموعه ای از اتفاقات اجتناب ناپذیر را در رابطه با رفتار ایران خواهد زد و به علاوه تحریمها نیز پایان خواهد یافت.