اظهارات ضد ایرانی اخیر وزیر امور خارجه فرانسه و اصرار دوباره وی در خصوص انجام مذاکرات موشکی و منطقه‌ای با ایران، توجه بسیاری از تحلیلگران مسائل بین‌الملل را نسبت به خود جلب کرده است. صورت‌بندی این اظهارات نشان می‌دهد که بازی هماهنگی میان فرانسه و ایالات متحده آمریکا بر سر تقابل با ایران شکل گرفته است. این در حالی بود که در سال 2017 میلادی نیز ماکرون و ترامپ این بازی هماهنگ را بر سر «تغییر برجام» کلید زده بودند. 

در هر حال به نظر می‌رسد که رئیس‌جمهور فرانسه و وزیر امور خارجه وی همچنان «بازی در زمین آمریکا» را به هر گونه انتخاب و گزینه‌ای از جمله استقلال فرانسه در نظام بین‌الملل ترجیح می‌دهند. وزیر امور خارجه فرانسه اخیرا اظهارات سخیف و وقیحانه‌ای را در قبال جمهوری اسلامی ایران بر زبان رانده است. «ژان ایو لودریان» اخیرا  پیش از ورود به اجلاس وزیران امور خارجه اتحادیه اروپا در وین اظهار کرد: «ایران باید به اصول بنیادین معاهده هسته‌ای احترام بگذارد و من فکر می‌کنم این کار را انجام می‌دهد، ‌با این حال ایران نمی‌تواند از بحث ‌و مذاکره در مورد سه موضوع بزرگ دیگر که مایه نگرانی ماست، اجتناب کند. آینده تعهدات هسته‌ای ایران پس از سال ۲۰۲۵، برنامه ساخت و گسترش موشک‌های دوربرد ایران‌ و نقشی که ایران قرار است برای برقراری ثبات در منطقه خاورمیانه ایفا کند، از جمله این موارد هستند. ما باید درباره این موضوع‌ها مذاکره کنیم‌ و ایران باید بداند این پیامی است که من از وین برای این کشور می‌فرستم.»

آنالیز سخنان لودریان چندان سخت و دشوار به نظر نمی‌‌رسد. وزیر امور خارجه فرانسه در اظهارات خود، دو بار از لفظ «باید» استفاده کرده است، این در حالی است که اساسا وی و بالاتر از او، امانوئل ماکرون، رئیس کاخ الیزه در حد و اندازه‌‌ تعیین تکلیف برای جمهوری اسلامی ایران نیستند. در حالی که فرانسه متهم ردیف دوم خروج ایالات متحده از برجام محسوب می‌شود و همراهی مطلق کاخ الیزه با کاخ سفید در تغییر برجام (در سال گذشته) از یاد ملت ایران نرفته است، هم اکنون بار دیگر شاهد طرح موضوع نخ‌نمای مذاکره با ایران بر سر توان موشکی و دفاعی کشورمان هستیم. نکته مضحکانه‌تر اینکه لودریان «قبل» از برگزاری نشست وزرای امور خارجه اروپا در وین اعلام کرده است که وی این سخنان را به نمایندگی از «جمع» بیان می‌کند. موضوعی که نشان می‌دهد توهمات ناپلئون بناپارتی، به مثابه یک اختلال پارانوئیدی و ذهنی، مغز سیاستمداران این کشور را تسخیر کرده است. 

چندی پیش نیز لودریان در اظهاراتی که پرده از استمرار بازی فرانسوی‌ها در زمین دولت ترامپ برمی‌داشت، اعلام کرد که مقامات اروپایی تا ماه نوامبر (آبان) قصد ندارند بسته پیشنهادی خود برای حفظ برجام را به کشورمان ارائه دهند. اظهارات اخیر وزیر امور خارجه فرانسه نیز محصول رایزنی‌های مشترک پشت پرده و مستمر مایک پمپئو وزیر خارجه آمریکا با وی بوده است. بدیهی است که در آینده‌ای نزدیک اخبار کامل‌تر و دقیق‌تری از این مذاکرات و از سوی منابع رسانه‌ای آگاه در غرب منتشر خواهد شد. متعاقب خروج دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از برجام، مذاکرات مایک پمپئو، وزیر خارجه آمریکا با وزرای امور خارجه تروئیکای اروپایی بر سر برجام ادامه پیدا کرده است. در این میان، فرانسوی‌ها ‌مانند رفتاری که در سال 2017 میلادی صورت دادند، همچنان به مهره ایالات متحده در تقابل با ایران تبدیل شده‌اند.لازم به ذکر است که لودریان چندی پیش و قبل از اعمال دور نخست تحریم‌های ثانویه آمریکا علیه ایران نیز سخنان قابل تاملی را در خصوص «برجام اروپایی» بیان کرده بود:

«ایران باید به تهدید‌های خود برای «نقض تعهدات برجامی‌اش» پایان دهد تا ما بتوانیم راه‌حل‌هایی را بیابیم که ایران بتواند امتیازات [جبرانی] اقتصادی لازم را به دست آورد. ما تلاش داریم این کار را پیش از اعمال تحریم‌ها در ابتدای ماه آگوست و یک‌سری تحریم‌های دیگر در ماه نوامبر انجام دهیم. برای آغاز کار در آگوست، به نظر می‌رسد فرصت کوتاه است اما تلاش می‌کنیم این کار را تا نوامبر انجام دهیم.»

سخنان «لودریان» در نگاه اول صریح و ساده به نظر می‌رسد. حتی ممکن است برخی تحلیلگران خوشبین  نیز به وزیر خارجه فرانسه درباره «زمانبربودن اعلام بسته پیشنهادی اروپا» حق دهند اما لودریان در حال مخابره سیگنال‌ها و نشانه‌های ورود به یک بازی پیچیده و البته خطرناک است. بدون شک اگر تروئیکای اروپایی و دیگر اعضای اتحادیه اروپایی می‌خواستند (در حدی که می‌توانند) ظرفیت‌های اقتصادی خود را برای حفظ برجام احصا کنند، این اقدام باید ‌دوماه پیش- بلافاصله پس از خروج ترامپ از توافق هسته‌ای- انجام می‌شد. با این حال مقامات اروپایی امروز پس از حدود سه ماه  از اعلام خروج رسمی کاخ سفید از برجام، کماکان از «تعهدات» و نه تضمین‌های خود در این‌باره سخن می‌گویند. حتی مقامات اروپایی به صورتی کاملا عامدانه، از ترسیم مکانیزم‌های ابتدایی و حداقلی برای اجرایی‌شدن تعهدات برجامی خود اجتناب کرده‌اند. واقعیت امر این است که اروپای واحد در برهه فعلی اساسا قصد و انگیزه‌ای برای اعلام بسته پیشنهادی کامل و جزئی خود در قبال برجام ندارد.

اظهارات اخیر لودریان در قبال ایران نیز در همین راستا قابل تحلیل و بررسی است. این اظهارات در حالی صورت می‌گیرد که متعاقب حضور سیاستمدارانی ناشی و ضدایرانی در کاخ الیزه (خصوصا پس از پایان دوران ریاست‌جمهوری ژاک شیراک)، نفرت ایرانیان از فرانسه رو به افزایش بوده است. این روند در دوران ریاست‌جمهوری ماکرون و به سبب وابستگی وی و وزیر امور خارجه‌اش به ایالات متحده تشدید شده است. بدون شک زمانی فرانسوی‌ها متوجه «نفرت نهادینه‌شده» ملت ایران از خود خواهند شد که دیگر بسیار دیر شده است. در دوران برگزاری مذاکرات هسته‌ای میان ایران و اعضای 1+5 نیز فرانسوی‌ها نقش پلیس بد مذاکرات را ایفا کردند و حتی لوران فابیوس، وزیر امور خارجه فرانسه چندین‌بار در کسوت وزیر امور خارجه رژیم صهیونیستی ایفای نقش کرد. در حال حاضر، لودریان نیز در حال ایفای چنین نقشی است؛ موضوعی که مسلما از دید افکار عمومی کشورمان  پنهان نخواهد ماند.‌