اکران نوروزی سال 1397، با چند فیلم پرحاشیه و پرطرفدار کار خود را آغاز کرد. مصادره یکی از مهم‌ترین این ‌آثار بود که در میان مخاطبان سینما نیز توانست به‌خوبی جای خود را باز کرده و سهم بیشتری از گیشه را در مقایسه با رقبا از آن خود کند. محمدحسین قاسمی، ‌تهیه‌کننده فیلم سینمایی مصادره که در سی‌و‌ششمین جشنواره فیلم فجر حضور داشت و در بخش داوری مورد بی‌مهری‌های زیادی قرار گرفت، در رابطه با این اثر سینمایی می‌گوید:‌‌«مصادره اثری دغدغه‌مند است که احترام سینما و مخاطب را حفظ می‌کند و به ورطه لودگی و ابتذال گرفتار نشده و به همین دلایل قطعا مخاطبان آن مبلغان اصلی‌اش خواهند بود.»

مروری بر سابقه شما در تهیه آثار سینما‌یی نشان از آن دارد که حضور چندانی در عرصه طنز نداشته‌اید. حضور یکباره شما در مصادره دلیل خاصی داشت؟

   واقعیت امر این است که در تولید و تهیه فیلم، هیچ‌وقت برای خودم چارچوب ژانر تعریف و تعیین نکردم. نه من، بلکه فکر نمی‌کنم هیچ تهیه‌کننده‌ای در سینما خودش را فقط در یک ژانر و یک جور فیلم‌ساختن محدود کند. همیشه برای من چه در فیلم‌هایی مثل شیار143 چه در نفس و چه فیلمی ‌مثل آبجی دغدغه‌‌مندی و حرفی که در فیلم وجود دارد، در اولویت و اهمیت است. وقتی بحث تولید فیلم مصادره پیش آمد، دیدم جدا از اینکه فیلمساز این دغدغه را دارد، دغدغه خودم من نیز هست، چون فیلمساز دست روی موضوع مهم، به‌روز و اثرگذاری گذاشته که هم نیاز امروز جامعه ماست و هم اینکه واقعا در این زمینه اثر زیادی یا حتی درخوری تولید نشده است. وقتی دیدم حرف فیلم مهم است و هدفی که دنبال می‌کند هدف بزرگی‌، به سمت تولیدش است.

 ورود به عرصه تازه و همراهی با آقای احمدی در نخستین اثر سینمایی ایشان در کسوت کارگردان، آیا برای یک تهیه‌کننده ریسک به حساب نمی‌آمد؟

   ببینید، تقریبا همه تجربه تهیه‌کنندگی من در سینما کار‌کردن با کارگردان‌‌های فیلم‌اولی است؛ از فیلم «اشیا از آنچه شما می‌بینید به شما نزدیک‌تر است» اولین کار خانم آبیار که تهیه‌کننده‌اش بودم و هم‌ فیلم «آبجی» اولین فیلم خانم «مرجان اشرفی‌زاده». با تمام احترامی ‌که برای فیلمسازان با‌تجربه قائلم ولی در طول این مدت دریافتم که فیلمسازان فیلم اولی همیشه پرانرژی‌تر و باجسارت‌تر هستند. نگاه و حرفشان یک تازگی به‌خصوصی دارد که در فیلمسازان فیلم‌های پرسابقه شاید کمتر یافت شود. در‌مورد مهران احمدی نیز همین جریان صادق است. باید بگویم من از زمان فیلم «شیار 143» مهران را می‌شناختم. بعد از آن هم در نفس این ارتباط نزدیک‌تر شد و در فیلم مصادره هم که با هم همکاری بسیار رضایت‌بخشی را تجربه کردیم، به تمام توانایی‌هایش اعتماد و اعتقاد داشتم. می‌دانم چقدر آدم دغدغه‌مندی است و واقعا مطمئن بودم که پس از این همه سال کارکردن در سینما اولین فیلمی‌که بسازد حتما فیلم خوب و تاثیر‌گذاری خواهد بود. باید بگویم مهران قبل این کار شش فیلم کوتاه هم ساخته که من تهیه‌کننده یکی از آنها بودم و در همان کار به توانایی‌هایش ایمان آوردم. الان هم که خب خدا را شکر از نتیجه همکاری بسیار راضی‌ام و مطمئن هستم مهران در سینما حرف‌های زیادی برای زدن دارد که با مصادره استارتش را زده است.

حمایت از فیلمسازان اول ۲ ویژگی دارد؛ ویژگی اول آن است که شاید این کار ریسک محسوب شود که بسیاری از همکاران بنده به این قضیه فکر می‌کنند و به همین علت در پی حمایت از فیلمسازان اول نمی‌روند اما ویژگی دوم این است که این حمایت می‌تواند نویددهنده اثری خلاقانه باشد.

فیلمسازان اول بکر و با‌استعداد هستند و باید مرتبا در سینمای کشور حضور داشته باشند. متأسفانه شرایط تولید فیلم برای فیلمسازان اول بسیار سخت است و آنها از حمایت‌های کمتری نسبت به سایر فیلمسازان برخوردار هستند اما ما باید یادمان بیاید که پیشکسوتان سینما هم یک روز فیلمساز اول بوده‌اند و از همین‌جا شروع کرده‌اند و کسی بوده تا به آنها اعتماد کند. بنده معتقدم باید فضا به جوانان داده شود.

 با این زاویه دید، شما جوان‌گرا‌یی در سینما را به‌شدت قبول دارید و سعی می‌کنید که نسلِ نو نفس را یاری کنید...

   ما کشوری هستیم که اگر نوگرایی و جوان‌گرایی نداشته باشیم با مشکلات روبه‌رو می‌شویم و از‌همین‌رو همواره باید از ظرفیت‌ها و پتانسیل حضور نیروهای جوان در تمامی ‌عرصه‌ها و به‌خصوص عرصه مهم فرهنگی و هنری بهره‌مند شویم. خوشبختانه تجربه ثابت کرده که در اغلب اوقات اعتماد به جوانان بازخوردهای خوبی را برای جامعه به ارمغان آورده و از‌این‌رو امیدوارم که این روند رو به رشد باشد.

چند‌سالی است در سینما جوانان اتفاقات خوبی ایجاد کرده‌اند. این اتفاق بسیار خشنودکننده است و ما باید در پی ایجاد راهکارها و تمهیداتی باشیم تا فیلمسازان اول بیش‌از‌پیش دیده شوند و مورد حمایت قرار بگیرند.

مصادره در سطح خوبی دیده شده و مردم استقبال گرمی ‌از فیلم داشتند. دلیل استقبال مردم از این فیلم به‌نظر شما چیست؟

   استقبال مردم از سینمای کمدی دلایل خیلی زیادی دارد، البته این استقبال مختص سینمای ایران نیست و در همه جای دنیا سینمای کمدی مخاطبان بسیار زیادی دارد. در مورد سینمای ایران هم دلایل اجتماعی، سیاسی و خیلی وقت‌ها اقتصادی دارد. به هر حال مردم به سینما به نوعی به‌عنوان سرگرمی‌ و تفریح نگاه می‌کنند و دوست دارند وقتی به سینما می‌روند شاید برخلاف امورات روزمره زندگی‌شان در جامعه ساعات خوشی را داشته باشند. یکی از دلایلش هم شاید تولید بیش از اندازه فیلم‌های تلخ و اجتماعی در این سال‌ها باشد ولی به هر حال همیشه مخاطبان کمدی را

دوست دارند.

 جنس کمدی در مصادره شاید با هم‌طرازان خود فرق‌های زیادی داشته باشد. چه از این حیث که نویسنده و کارگردان در پی یک دغدغه اجتماعی هستند و این مساله را با زبان طنز بیان می‌کنند و چه از این جهت که بسیاری از خطوط قرمز در فضای مصادره درنوردیده شده و شاید نوستالژی ساز و آوازهای این فیلم، بسیاری از مخاطبان و گیشه را همراه خود کرده است. نظر شما درباره جنس کمدی مصادره چیست؟

   من خیلی به فیلم‌هایی که به اسم کمدی ساخته می‌شوند کاری ندارم. ما در تولید مصادره سعی کردیم از یک استاندارد پیروی کنیم؛ چه در بخش فیلمنامه که وقت خیلی زیادی دوستان برایش گذاشتند، چه در انتخاب بازیگران و چه در کارگردانی و تولید. نخواستیم یک کمدی سردستی و بگیر و برو تولید کنیم. برای انتخاب و فیلمبرداری لوکیشن مدنظر به چند کشور سفر کردیم. در جزئیات تولید از دکور و گریم گرفته تا طراحی فضا و لباس واقعا کم نگذاشتیم. برای همین فکر می‌کنم می‌شود هم یک فیلم کمدی خوش‌ساخت ساخت که منتقدان جدی سینما از آن راضی باشند و هم اینکه عموم مردم فیلم را دوست داشته باشند. ما در تولید فیلم «مصادره» سعی کردیم در این مسیر پیش برویم. «مصادره» یک کمدی شریف و برای تمامی ‌خانواده‌های ایرانی ساخته شده است.

همان‌طور که شما هم گفتید ما فیلم‌های خیلی خوب و مهمی‌ در سینمای ایران داریم که در ژانر کمدی تولید شده‌اند. همه آنها آثار موفق و ماندگاری شدند. فیلم‌هایی مثل «لیلی با من است»، «اجاره‌نشین‌ها»، «مارمولک»، «مهمان مامان» و «مومیایی3». همه این آثار با یک استاندارد بالایی ساخته و در تاریخ سینمای ایران هم ماندگار شدند و مخاطبان هم همیشه به‌خوبی

 از این فیلم‌‌ها یاد می‌کنند.

 یکی از مهم‌ترین مواردی که در نقد مصادره به آن اشاره شده، حضور عطاران و کمدی‌سازی به سبک عطاران است. اینکه شاید اگر بازیگر دیگری به جای او روی پرده سینما بود، مردم این میزان استقبال از فیلم را نداشتند و از سوی دیگر نیز مصادره به این میزان دیده نمی‌شد...

   حسن بزرگ و عامل موفقیت عطاران در این است که با تمام وجود خودش را وقف فیلم می‌کند و به‌اصطلاح در اختیار فیلم و کارگردان است و همه انرژی‌اش را برای نقشی که دارد، می‌گذارد. شاید خیلی از فیلمسازان نتوانند از ظرفیت بازی و شخصیت عطاران استفاده کنند. عطاران یک نمونه منحصر‌به‌فرد در سینمای کمدی و بازیگری است. عطاران سعی کرد بازی‌اش در این فیلم با دیگر فیلم‌هایش متفاوت باشد که قضاوت در‌این‌باره را می‌توان به ناقدان و اهالی سینما سپرد.