این اتفاق یک حسن داشت و یک عیب. من فکر می‌کنم اکثر تیم‌ها در بازی‌های آسیایی با بازیکنان زیر 23 خود حضور پیدا کردند و فقط تیم امید ایران بود که با بازیکنان زیر 21سال خود پا به این رقابت‌ها گذاشت. حسن اینکه تیم ملی ما با بازیکنان زیر 21سال خود به بازی‌های آسیایی رفت، این بود که به‌طور طبیعی این بازیکنان برای بازی‌های آینده که اهمیت به مراتب بالاتری دارد آماده خواهند شد. البته این موضوع بستگی دارد که ما این تیم را رها نکنیم. به این تیم رسیدگی شود و برایش بازی‌های تدارکاتی بازی مناسب بگذاریم و اردوهای خوبی برای آنها برگزار شود. همه هدف ما این است که در المپیک 2020 بتوانیم نتیجه خوبی کسب کنیم. باید این دورنما را در نظر بگیریم و برایش برنامه‌ریزی کنیم. اگر با برنامه و هدفمند پیش برویم بالطبع می‌توانیم نتایج خوبی کسب کنیم. بازی‌کردن بازیکنان جوان‌تر در تیم ملی امید، البته ظرافت‌های خاص خودش را دارد. بازی‌کردن این جوانان در تیم ملی امید با بازی‌کردن‌شان در تیم ملی بزرگسالان فرق می‌کند. بازیکنی که زیر 21سال است و در تیم ملی زیر 23ساله‌ها بازی می‌کند هنوز آن‌طور که باید و شاید تجربه ندارد و از لحاظ بدنی هم با بازیکنان 22 یا 23ساله فرق دارد. بازیکنان 22ساله با بازیکنان 19 یا 20ساله فرق دارند. 22ساله‌ها بالطبع بدن پخته‌تری دارند. این همان نکته‌ای است که ما باید در نظر بگیریم. یعنی اگر قرار است تیم ملی امید ایران را جوان کنیم باید بدانیم که همه تمرینات یا هر چیزی که ما اسمش را روانشناسی برخورد با بازیکن می‌گذاریم باید متفاوت باشد. اما این روزها درباره آقای استیلی هم نقدهایی می‌بینم، همین‌طور در مورد کرانچار. باید عرض کنم به طور کلی به مردمی تبدیل شده‌ایم که خیلی عجله داریم. البته مشکلات اقتصادی آن قدر فشار روی دوش این مردم گذاشته که خیلی نمی‌‌توانیم از آنها انتظار صبوری داشته باشیم. اما واقعیت این است که باید صبر داشته باشیم. با عجله‌کردن هیچ اتفاق مثبتی رخ نخواهد داد. انتخاب آقای استیلی برای مدیریت فنی تیم امید به نظرم کار اشتباهی نبود. چون استیلی سال‌هاست که مربیگری می‌کند و تجربه بالایی دارد. اما در مورد کرانچار هم باید بگویم که او در فوتبال ایران فراز و نشیب داشته است. البته نباید این موضوع را فراموش کنیم که او سپاهان را به تیمی خیلی جوان تبدیل کرد. آن‌قدر جوان که نتوانست با آن تیم نتیجه بگیرد و در نهایت هم مدیران سپاهان او را کنار گذاشتند. این موضوع نشان می‌دهد که این مربی برای جوان‌ها احترام خاصی قائل است.

 بنابراین یکی از آیتم‌هایی که باعث شده مدیران فدراسیون فوتبال به دنبال این مربی بروند همین موضوع است. به نظرم هر مربی دیگری هم جای کرانچار بود برخی رسانه‌ها و همکاران من درباره‌شان تند حرف می‌زدند و از این آقایان انتقاد می‌کردند. باید صبور باشیم. هر وقت با تیم‌های‌مان مدارا کردیم و پایشان ایستادیم، اتفاقات مثبتی رخ داد و هر وقت علیه مربی شعار دادیم

 اتفاقات بدتری رخ داد.