برای امید نورافکن، تنها بعد از 3 فصل بازی برای استقلال، آن هم در اوج جوانی، انتقال به فوتبال اروپا بهترین اتفاق بود. لیگی که بتواند از بازیکنان جوان و کم نام و نشان چهره بسازد و تحویل باشگاه‌های مطرح بدهد.

  انتخاب ویژه و مناسبی برای امید بود. چپ‌پای استقلال، وقتی پیشنهاد شارلروا به دستش رسید تعلل نکرد و بی‌درنگ پای قرارداد با این باشگاه را امضا کرد. قراردادی دو ساله که البته ارزش مالی آنچنانی نداشت.

نورافکن همراه با علی قلی‌زاده و کاوه رضایی، مثلث لژیونرهای فوتبال ایران در باشگاه شارلروا را تشکیل دادند. باشگاهی که مالکیت آن نیز بر عهده یک ایرانی به نام بیات بود. نورافکن حتی قبل از علی قلی‌زاده که در روسیه حضور داشت و کاوه رضایی که در ایران به‌سر می‌برد، وارد تمرین‌های پیش فصل شارلروا شد تا نشان بدهد برای آغاز یک فصل درخشان انگیزه‌های فراوانی دارد.

ابتدا دفاع چپ و سپس هافبک میانی. فیلیپ مازو، نورافکن را در این دو پست آزمایش کرد و از او در هفته اول و مقابل آنتورپ روی نیمکت استفاده کرد. بازی به قلی‌زاده و رضایی رسید اما به نورافکن نه. 90 دقیقه روی نیمکت نشست و البته از بازی بعد راهی به فهرست 18 نفره شارلروا پیدا نکرد.

نورافکن در هفته‌های دوم و سوم روی سکو نشست و بازی شارلروا را فقط تماشا کرد. نه خبری از حضور نام او در فهرست مازو بود و نه اعتقادی که این مربی در اوائل تابستان به او داشت. امید تلاش کرد، جنگید و هفته چهارم باز هم به نیمکت برگشت. او برای نخستین بار در لیگ بلژیک بازی کرد و در دقیقه 63 بازی مقابل گنک جای آمارا بابی سنگالی را گرفت. بازی البته در نهایت با شکست 3 بر یک شارلروا برابر گنک به پایان رسید.

برای بازی هفته پنجم مقابل کورتریک هم مازو دوباره نام نورافکن را در فهرست 18 نفره شارلروا قرار داد. امید برای حضور در زمین انگیزه داشت و مازو هم این را می‌دانست. نورافکن در دقیقه 80، جانشین ممدو فال سنگالی شد اما نتوانست مانع شکست 2 بر صفر شارلروا شود. شکستی تلخ در دومین حضور امید. انگار که پاقدم نورافکن برای شارلروا خوب نبود که هر باز به زمین می‌رفت، این تیم شکست می‌خورد.

هفته‌های ششم و هفتم باز هم امید نورافکن به سکو تبعید شد. مدافع هافبک 21 ساله‌ای که از ابتدا تا امروز فقط دو بار برای شارلروا بازی کرده و یک بار هم روی نیمکت نشسته. مازو نام نورافکن را برای 4 بازی در فهرست 18 نفره شارلروا قرار نداده و این یعنی او اعتقاد و اطمینان اولیه خود را نسبت به بازیکن سابق استقلال از دست داده است.

به این آمار توجه کنید. 7 هفته، فقط 2 بازی و 37 دقیقه حضور در زمین. آیا این آمار ویژه و امیدوارکننده‌ای است؟ بخصوص در قیاس با یک بازیکن ایرانی و جوان دیگر. هافبکی تکنیکی به نام علی قلی‌زاده که در تمام دیدارهای شارلروا حضور داشته، به میدان رفته و آمار 508 دقیقه بازی را به نام خود ثبت کرده است.

اوضاع برای نورافکن در بلژیک بر وفق مراد پیش نمی‌رود. او با نیمکت‌نشینی در شارلروا، حضور در فهرست تیم ملی را نیز از دست داده و این اتفاق تلخی است که می‌تواند او را از بازی در جام‌ملتهای‌آسیا محروم کند. درست مانند جام جهانی که نورافکن در فهرست نهایی کارلوس کی‌روش حضور نداشت و همراه سایر بازیکنان تیم ملی به روسیه نرفت.